yüzünü bile eksitme

Yakın Dost

Peygamber Efendimiz (s.a.s.), Enes bin Mâlikleri sık sık ziyaret eder, ev halkıyla ilgilenir, hâl ve hatırlarını sorardı.

Çocukların aralarına karışıp onlarla oyunlar oynar, güler yüzle şakalar yapardı.

Peygamber Efendimizin (s.a.s.) çocukların arasında yaşadığı neşe ve mutluluğu görenler, tebessüm etmekten kendilerini alamazlardı.

Yetim bir çocuk olan Enes b. Malik’in küçük bir kardeşi vardı.

Adı Ebu Umeyr idi.

Ebu Umeyrin çok sevdiği bir kuşu vardı.

Onunla oynamaktan büyük sevinç duyardı.

Peygamber Efendimiz (s.a.s.), her ziyaretinde mutlaka Ebu Umeyr ile ilgilenir, onunla şakalaşırdı.

“Ey Ebu Umeyr, küçük kuş ne yapıyor?” diye sorar, onunla kuş hakkında sohbetler ederdi.

Enes b. Malikin de kâkülünü çeker, “Ney iki kulaklı!” diyerek takılırdı.

Bazen, bu doyumsuz sohbet ve oyunlar uzar, namaz vakti gelirdi.

Peygamber Efendimiz (s.a.s.) hemen namaz için hazırlık yapmasını emreder, herkes tatlı bir telaşla namaza hazırlanırdı.

Namaz kılınacak yer sulanıp süpürülerek temizlenirdi.

Enes ile küçük kardeşi Ebu Umeyr de büyük bir sevinçle saf tutardı.

Anneleri de arkalarına dururdu.

Peygamberimiz (s.a.s.) öne geçip onlara namaz kıldırırdı.

Peygamber Efendimiz (s.a.s.) bir gün yine Enesleri ziyaret etti.

Ebu Umeyrin yanına gülümseyerek girdi.

Her zamanki gibi ona takılıp şakalaşmak istedi.

Ancak bu sefer onu çok üzgün gördü.

Merakla,

— Ebu Umeyr’e ne oldu, onu neden üzgün görüyorum, diye sordu.

— Küçük kuşu öldü ey Allah’ın Peygamberi, dediler.

Efendimiz (s.a.s) aldığı bu habere çok üzüldü.

Ebu Umeyr’e şefkatle yaklaştı ve

— Ey Ebu Umeyr, kuşa ne oldu böyle, diyerek onunla yakından ilgilendi.

Üzüntüsünü paylaşıp onu teselli etmeye çalıştı.

Kaynak: Diyanet

Leave a Reply